Δεν υπάρχει ρητή, γενικής εφαρμογής ελληνική ή ενωσιακή διάταξη που να επιβάλλει στον οδηγό «καταμέτρηση μετά από κάθε διάλειμμα» ή «αναμονή χωρίς χρονικό όριο μέχρι να επιστρέψει ο τελευταίος». Αυτό, όμως, δεν αποκλείει ευθύνη όταν επιβάτης μένει πίσω: υπάρχουν υποχρεώσεις επιμέλειας, ενημέρωσης και εκπλήρωσης της μεταφοράς.
Πανευρωπαϊκά, υπάρχει μόνο μια πολύ συναφής γαλλική δικαστική απόφαση, που εξετάζει ακριβώς επιβάτιδα που έμεινε σε σταθμό εξυπηρέτησης μετά από διάλειμμα.
Το Tribunal judiciaire de Paris, στις 24 Οκτωβρίου 2024, υπόθεση RG 21/06628, εξέτασε υπόθεση επιβάτιδας της FlixBus που έμεινε σε χώρο εξυπηρέτησης στο Βέλγιο.
Η επιβάτιδα ζήτησε -πέραν της ηθικής βλάβης- αποζημίωση 20.789 ευρώ, για τα τιμαλφή και ηλεκτρονικές συσκευές που ισχυριζόταν ότι είχε στις χειρααποσκευές της και φυσικά -προφανώς- εκλάπησαν. Το δικαστήριο της επιδίκασε τελικά 550 ευρώ αντί 20.789 και 2.050 ευρώ για ηθική αποζημίωση, καθώς της προκλήθηκε συναισθηματικό στρες, επειδή ταξίδεψε μόνη, με άλλο μέσο.
Οι συμβατικοί όροι της εταιρείας προέβλεπαν επιστροφή εντός του ανακοινωμένου διαλείμματος και δυνατότητα συνέχισης του ταξιδιού αν ο επιβάτης καθυστερούσε. Το δικαστήριο, όμως, έκρινε ότι η εταιρεία δεν απέδειξε:
- Ποια διάρκεια διαλείμματος ανακοίνωσε και πότε.
- Ότι τήρησε τον χρόνο που ανακοίνωσε.
- Ότι έκανε καταμέτρηση ή άλλον κατάλληλο έλεγχο παρουσίας.
- Ότι η επιβάτιδα είχε υποπέσει σε υπαίτια καθυστέρηση.
Έκρινε επίσης ότι η ερώτηση «είναι εδώ ο διπλανός σας;» δεν αποτελεί κατάλληλο έλεγχο για κάποιον που ταξιδεύει χωρίς διπλανό. Καταλόγισε στην εταιρεία ευθύνη για τη μη μεταφορά της επιβάτιδας στον προορισμό της. Είναι γαλλική πρωτοβάθμια απόφαση, όχι πανευρωπαϊκός κανόνας ούτε δεσμευτικό προηγούμενο για την Ελλάδα, αλλά δείχνει πόσο κρίσιμα είναι η ενημέρωση και ο πραγματικός έλεγχος επιστροφής.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ
Η κα [O] [K] αγόρασε εισιτήριο από την [Τοποθεσία 7] προς την [Τοποθεσία 5] έναντι ποσού 18,99 € από την FLIXBUS, μια εταιρεία που εμπορεύεται διαδικτυακές πωλήσεις εισιτηρίων για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων με πούλμαν, γνωστές ως «ελεύθερα οργανωμένες υπηρεσίες». Η FLIXBUS λειτουργεί στο πλαίσιο του Νόμου για την Ανάπτυξη, τη Δραστηριότητα και τις Ίσες Οικονομικές Ευκαιρίες της 6ης Αυγούστου 2015, σχετικά με την απελευθέρωση των τακτικών υπεραστικών επιβατικών μεταφορών με πούλμαν.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2020, στις 9:00 π.μ., η κα [O] [K] επιβιβάστηκε στο λεωφορείο με προορισμό την [Τοποθεσία 5] από τον σταθμό λεωφορείων στην [Τοποθεσία 7] [Διεύθυνση 6], με προγραμματισμένη άφιξη στην [Τοποθεσία 5] [Τοποθεσία 8] στις 4:45 μ.μ. και στο αεροδρόμιο [Τοποθεσία 5] στις 5:15 μ.μ.
Γύρω στο μεσημέρι, το λεωφορείο σταμάτησε στην περιοχή εξυπηρέτησης Marcke στο Βέλγιο, όπου πραγματοποιήθηκε αλλαγή οδηγού.
Το λεωφορείο αναχώρησε στη συνέχεια χωρίς η κα [O] να επιβιβαστεί ξανά.
Η κα [O] επικοινώνησε τηλεφωνικά με την FLIXBUS, η οποία την ενημέρωσε ότι το λεωφορείο δεν μπορούσε να γυρίσει. Οι οδηγοί σταμάτησαν στις 1:17 μ.μ. για να ελέγξουν ότι τα υπάρχοντα της κας [O] βρίσκονταν μέσα στο λεωφορείο.
Η κα [O] έκανε επίσης πολλές κλήσεις στην εξυπηρέτηση πελατών της FLIXBUS, η οποία φέρεται να την ενημέρωσε ότι είχαν πραγματοποιήσει ελέγχους και επιβεβαίωσαν (στις 1:11 μ.μ.) ότι τα υπάρχοντά της είχαν βρεθεί, είχαν ασφαλιστεί από το προσωπικό και ότι μπορούσε να τα παραλάβει από το πρακτορείο FLIXBUS στην [Τοποθεσία 5].
Η κα [O] ταξίδεψε στην [Τοποθεσία 5] μόνη της και χωρίς αποσκευές.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2020, η κα [O] πήγε στο πρακτορείο FLIXBUS στην [Τοποθεσία 5] όπου της είπαν ότι η τσάντα ταξιδιού της δεν βρισκόταν στην κατοχή της εταιρείας και δεν είχε βρεθεί, μια θέση που επιβεβαιώθηκε με email με ημερομηνία 1 Οκτωβρίου 2020 από την FLIXBUS Γαλλίας.
Στη συνέχεια, η κα [O] υπέβαλε αναφορά απώλειας αντικειμένων στον ιστότοπο FLIXBUS France. Την ίδια ημέρα, υπέβαλε καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα στην [Τοποθεσία 5] σχετικά με την εξαφάνιση των προσωπικών της αντικειμένων από το λεωφορείο. Κατά την επιστροφή της στη Γαλλία, στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, υπέβαλε επίσης καταγγελία κλοπής στο αστυνομικό τμήμα στην [Τοποθεσία 1], αυτή τη φορά σχετικά με τα ακόλουθα αντικείμενα:
- μια φωτογραφική μηχανή NIKON αξίας 1.500 €
- ένα ημερολόγιο
- ένα βιβλίο δανεισμένο από τη βιβλιοθήκη Jean-Pierre Melville
- ένα ρολόι TISSOT αξίας 450 €
- ένα κολιέ TIFFANIE αξίας 620 €
- τα κλειδιά του διαμερίσματός της
- διάφορα είδη ένδυσης και υπόδησης.
Η FLIXBUS FRANCE αποζημίωσε την κα [O] για το κόστος του ταξιδιού (18,99 €) ως χειρονομία καλής θέλησης.
Μετά από ανεπιτυχείς διαπραγματεύσεις σχετικά με την αποζημίωση για την πλήρη ζημία της, η κα [O] επέδωσε κλήτευση στην FLIXBUS FRANCE SARL (εφεξής FLIXBUS) στις 7 Μαΐου 2021, με την οποία ζητήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου του Παρισιού.
Στις τελικές της υπομνήσεις, που κατατέθηκαν ηλεκτρονικά στις 29 Οκτωβρίου 2021 και ενσωματώθηκαν ρητά στο παρόν με παραπομπή, η κα [O] ζητά από το Δικαστήριο του Παρισιού:
«Έχοντας υπόψη τα άρθρα 1231-1 και 1240 του Γαλλικού Αστικού Κώδικα:
- ΝΑ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΗΝ FLIXBUS France υπεύθυνη για τις ζημίες που υπέστη η κα [O] βάσει συμβατικής ευθύνης·
- ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗ FLIXBUS France να καταβάλει το ποσό των 20.879 € ως αποζημίωση·
Σε κάθε περίπτωση,
- ΝΑ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΗ FLIXBUS υπεύθυνη για τις ζημίες που υπέστη η κα [O] βάσει αδικοπραξίας.»
- ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗ FLIXBUS France να καταβάλει το ποσό των 20.879 € ως αποζημίωση·
- ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗ FLIXBUS France να καταβάλει όλα τα δικαστικά έξοδα·
- ΝΑ ΔΙΑΤΑΓΕΙ ΤΗΝ FLIXBUS France να καταβάλει στην κα [O] το ποσό των 3.000 ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 700 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.»
Στις τελικές της παρατηρήσεις, που κοινοποιήθηκαν ηλεκτρονικά στις 11 Ιανουαρίου 2023 και αναφέρονται ρητά στο παρόν, η FLIXBUS FRANCE SARL ζητά από το Δικαστήριο του Παρισιού:
«Έχοντας υπόψη τα άρθρα 1103 και 1353 του Αστικού Κώδικα,
Έχοντας υπόψη τους Γενικούς Όρους Μεταφοράς,
Έχοντας υπόψη το άρθρο 700 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας,
ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ όλους τους ισχυρισμούς, τα επιχειρήματα και τα συμπεράσματα της κας [O] [K] κατά της FLIXBUS FRANCE SARL·
Το δικαστήριο διατάσσει την κα [O] [K] να καταβάλει το ποσό των 1.500,00 ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 700 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας·
και διατάσσει την κα [O] [K] να καταβάλει όλα τα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 696 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Για την πλήρη παράθεση των πραγματικών περιστατικών, των ισχυρισμών και των επιχειρημάτων των διαδίκων, γίνεται ρητή αναφορά στα τελικά δικόγραφα που κατατέθηκαν δεόντως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 455, παράγραφος 2, του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Η διάταξη περάτωσης της διαδικασίας εκδόθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2023.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟ
Προκαταρκτικά, σημειώνεται ότι στις γραπτές διαδικασίες, το δικαστήριο επιλαμβάνεται μόνο των αιτημάτων που περιλαμβάνονται στην περίληψη των τελευταίων υπομνημάτων που κατατέθηκαν δεόντως πριν από την απόφαση περάτωσης της διαδικασίας, και ότι τα αιτήματα «σημείωσης», που αποσκοπούν στην «αναγνώριση», «δήλωση», «απόφαση και κρίση» ή «δήλωση ότι δεν υπάρχει υπόθεση προς απάντηση», δεν συνιστούν αιτήματα που φέρνουν το ζήτημα ενώπιον του δικαστή κατά την έννοια του άρθρου 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, καθώς δεν παρέχουν συγκεκριμένα δικαιώματα στον διάδικο που τα αιτείται. Συνεπώς, δεν θα αναφερθούν στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.
Σημειώνεται επίσης ότι, σύμφωνα με το άρθρο 768 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2020 και εφαρμόζεται σε διαδικασίες που εκκρεμούν κατά την ημερομηνία αυτή, «Τα υπομνήματα πρέπει να περιλαμβάνουν έκθεση των γεγονότων και της διαδικασίας, συζήτηση των ισχυρισμών και των επιχειρημάτων, καθώς και περίληψη των ισχυρισμών». Οποιαδήποτε επιχειρήματα δεν προβλήθηκαν σε προηγούμενες υποβολές πρέπει να παρουσιάζονται με τυπικά ξεχωριστό τρόπο. Το δικαστήριο θα αποφανθεί μόνο επί των ισχυρισμών που διατυπώνονται στο διατακτικό της απόφασης και θα εξετάσει τα επιχειρήματα που υποστηρίζουν αυτούς τους ισχυρισμούς μόνο εάν προβληθούν στη διαδικασία.
Όσον αφορά την αγωγή ευθύνης που άσκησε η κα [O] κατά της FLIXBUS:
Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της, η κα [O] επιθυμεί να επαναλάβει ότι η σύμβαση για την ασφαλή μεταφορά προσώπων υποχρεώνει τον επαγγελματία μεταφορέα να μεταφέρει ένα συγκεκριμένο άτομο με ασφάλεια από το ένα μέρος στο άλλο έναντι καταβολής τιμήματος· ότι το άρθρο 18.1 των γενικών όρων και προϋποθέσεων της FLIXBUS ορίζει περαιτέρω την ευθύνη του τελευταίου σε περίπτωση αμέλειας· και ότι, στην προκειμένη περίπτωση, δεν την άφησε ποτέ στην [Τοποθεσία 5] η εταιρεία μεταφορών και δεν παρέλαβε τις αποσκευές της. Η κα [O] υποστηρίζει ότι η FLIXBUS δεν τήρησε επίσης τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 9.7 των γενικών όρων και προϋποθέσεων, μη τηρώντας το 10λεπτο διάλειμμα που ανακοινώθηκε μετά την αλλαγή οδηγού στις 12:33 μ.μ., καθώς το λεωφορείο συνέχισε το ταξίδι του στις 12:42 μ.μ., δηλαδή μετά από μόλις 9 λεπτά· Η κα [O] υποστηρίζει ότι, σε κάθε περίπτωση, η FLIXBUS δεν παρέχει καμία απόδειξη ότι η ανακοινωθείσα ώρα διαλείμματος ήταν 10 λεπτά, όχι 15 λεπτά, ειδικά επειδή το φύλλο δρομολογίου, το οποίο περιλαμβάνει τα διαλείμματα και θα μπορούσε εύκολα να είχε προσκομιστεί, δεν έχει προσκομιστεί. Η κα [O] προσθέτει ότι ο οδηγός ούτε μέτρησε τους επιβάτες ούτε διασφάλισε με κανέναν τρόπο ότι όλοι οι επιβάτες ήταν παρόντες στο λεωφορείο κατά την αναχώρησή του. Η κα [
O] υποστηρίζει ότι υπέστη συναισθηματική δυσφορία ως αποτέλεσμα του ότι ήταν μόνη και απομονωμένη σε μια περιοχή εξυπηρέτησης αυτοκινητοδρόμου χωρίς τα υπάρχοντά της.σε μια χώρα της οποίας τη γλώσσα δεν γνωρίζει και έχοντας να αντιμετωπίσει όλες τις ανησυχίες και τις διαδικασίες που επιβάλλει η κατάσταση.
Όσον αφορά τις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν από την εξαφάνιση των αποσκευών της, η κα [O] υποστηρίζει ότι η FLIXBUS τη διαβεβαίωσε ότι βρισκόταν υπό την επίβλεψη του προσωπικού της και ότι η εξαφάνισή τους δεν μπορούσε να αποδοθεί σε έλλειψη επιμέλειας εκ μέρους της.
Η FLIXBUS, ενώ παραδέχεται ότι δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει το δρομολόγιο του ταξιδιού, υποστηρίζει ότι ο οδηγός ανακοίνωσε διάλειμμα 10 λεπτών και ότι η κα [O] οφείλει την ατυχία της αποκλειστικά στη δική της αμέλεια, απαλλάσσοντάς την έτσι από κάθε ευθύνη. Όσον αφορά τη μη τήρηση της ανακοινωθείσας ώρας διαλείμματος, η FLIXBUS προσθέτει ότι τα αρχεία του ταχογράφου δείχνουν ότι η πραγματική ώρα διαλείμματος ήταν 16 λεπτά, η οποία σε κάθε περίπτωση είναι μεγαλύτερη από τα 10 ή 15 λεπτά αντίστοιχα που ισχυρίζονται τα μέρη. Η FLIXBUS προσθέτει ότι ο οδηγός πραγματοποίησε όλους τους συνήθεις ελέγχους κορνάροντας δύο φορές πριν από την αναχώρηση και ζητώντας από τους επιβάτες να ελέγξουν αν ήταν παρών ο γείτονάς τους, και ότι κανείς δεν ανέφερε την απουσία της κας [O]. Η FLIXBUS προτίθεται επίσης να υποστηρίξει ότι υποχρεούται να τηρεί τα δημοσιευμένα χρονοδιαγράμματα, ιδίως για την άφιξη στο αεροδρόμιο, και ότι η ακρίβεια των δρομολογίων αξιολογείται επίσης από τις ρυθμιστικές αρχές.
Όσον αφορά την απώλεια που προκύπτει από την εξαφάνιση των αποσκευών της, η FLIXBUS προτίθεται να υποστηρίξει ότι το Άρθρο 15.5.1 των γενικών όρων και προϋποθέσεων απαιτεί από τους επιβάτες να φυλάσσουν τα τιμαλφή τους στις χειραποσκευές και ότι, επιπλέον, η κα [O] δεν έχει προσκομίσει τιμολόγια που να αποδεικνύουν την αξία των αντικειμένων, ούτε καμία απόδειξη ότι τα αγαθά για τα οποία ζητείται αποζημίωση βρίσκονταν στις μεταφερόμενες αποσκευές. Συνεπώς, η FLIXBUS αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αποζημίωση.
Συνεπώς,
σύμφωνα με την αρχή της μη σώρευσης αδικοπρακτικής και συμβατικής ευθύνης, και δεδομένου ότι η κα [O], όπως επισημαίνει η FLIXBUS, έλαβε εισιτήριο για τη διαδρομή [Τοποθεσία 7]-[Τοποθεσία 5] από την τελευταία, εφαρμόζονται μόνο οι κανόνες συμβατικής ευθύνης που ορίζονται στα άρθρα 1231-1 επ. του Γαλλικού Αστικού Κώδικα, εξαιρουμένων εκείνων της οιονεί αδικοπρακτικής ευθύνης.
Όσον αφορά την ευθύνη που προκύπτει από την αναχώρηση του λεωφορείου κατά την απουσία της κας [Ο],
σύμφωνα με το άρθρο 1231-1 του Γαλλικού Αστικού Κώδικα, ο οφειλέτης ευθύνεται, όπου εφαρμόζεται, για αποζημίωση είτε για μη εκτέλεση της υποχρέωσης είτε για καθυστέρηση στην εκτέλεση, εκτός εάν μπορεί να αποδείξει ότι η εκτέλεση παρεμποδίστηκε από ανωτέρα βία.
Σύμφωνα με τα άρθρα 1193 και 1194 του Αστικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκαν από το Διάταγμα της 10ης Φεβρουαρίου 2016, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 2016, που εφαρμόζεται στην υπόθεση, οι συμβάσεις είναι δεσμευτικές ως προς τα όσα αναφέρονται σε αυτές.
Σύμφωνα με το άρθρο 1353, παράγραφος 1, «το μέρος που επικαλείται την εκτέλεση μιας υποχρέωσης οφείλει να την αποδείξει. Αντίθετα, το μέρος που επικαλείται την απαλλαγή από μια υποχρέωση οφείλει να αποδείξει την πληρωμή ή το γεγονός που εξάλειψε την υποχρέωση».
Σύμφωνα με το άρθρο 9 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, «κάθε μέρος είναι υπεύθυνο να αποδείξει, σύμφωνα με τον νόμο, τα πραγματικά περιστατικά που είναι απαραίτητα για την υποστήριξη του ισχυρισμού του».
Από τον συνδυασμό αυτών των κειμένων προκύπτει ότι μια σύμβαση μεταφοράς προσώπων υποχρεώνει τον επαγγελματία μεταφορέα να μεταφέρει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο από ένα μέρος σε άλλο έναντι καταβολής τιμήματος. Στην προκειμένη περίπτωση,
είναι αδιαμφισβήτητο ότι η κα [O] [K] αγόρασε εισιτήριο από την [Τοποθεσία 7] προς την [Τοποθεσία 5] με την εταιρεία FLIXBUS έναντι του ποσού των 18,99 € και επιβιβάστηκε στο λεωφορείο που αναχωρούσε από τον σταθμό λεωφορείων της [Τοποθεσίας 7] [Διεύθυνση 6] στις 16 Σεπτεμβρίου 2020, στις 9:00 π.μ.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, γύρω στο μεσημέρι, έγινε στάση στην περιοχή εξυπηρέτησης Marcke στο Βέλγιο. Πραγματοποιήθηκε αλλαγή οδηγού. Το λεωφορείο αναχώρησε χωρίς την κα [O], την οποία η FLIXBUS δεν παρέλαβε ούτε στο αεροδρόμιο [Τοποθεσία 5] [Τοποθεσία 8] ούτε στο αεροδρόμιο [Τοποθεσία 5].
Συνεπώς, η FLIXBUS δεν εκπλήρωσε την υποχρέωσή της να μεταφέρει την κα [O] στην [Τοποθεσία 5].
Για να προσπαθήσει να απαλλάξει τον εαυτό της από την ευθύνη που προκύπτει από τη μη εκτέλεση της κύριας υποχρέωσης που απορρέει από τη σύμβαση μεταφοράς, η FLIXBUS σκοπεύει να υποστηρίξει ότι ο επιβάτης παραβίασε τους γενικούς όρους και προϋποθέσεις μεταφοράς. Συνεπώς, η FLIXBUS οφείλει να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία για τις παραβιάσεις που ισχυρίζεται.
Το άρθρο 9.7, παράγραφος 2 των γενικών όρων και προϋποθέσεων μεταφοράς της εταιρείας FLIXBUS, που υποβλήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο, ορίζει: «Κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων, οι επιβάτες υποχρεούνται να σέβονται την ώρα διαλείμματος που υποδεικνύεται από τον οδηγό ή το συνοδευτικό προσωπικό. Ο οδηγός ή το συνοδευτικό προσωπικό εξουσιοδοτούνται να συνεχίσουν το ταξίδι εάν ένας επιβάτης δεν έχει επιστρέψει στο λεωφορείο μετά τη λήξη της ώρας διαλείμματος και δεν ευθύνονται για την απουσία του επιβάτη μετά την καθορισμένη ώρα διαλείμματος».
Σύμφωνα με αυτούς τους όρους, ενώ οι επιβάτες υποχρεούνται να επιστρέψουν στο λεωφορείο μόλις λήξει η καθορισμένη ώρα διαλείμματος, είναι ευθύνη του οδηγού ή του συνοδού του FLIXBUS να ανακοινώσει εκ των προτέρων την ώρα του διαλείμματος και να την τηρήσει.
Όπως επισημαίνει η κα [O], το φύλλο διαδρομής, το οποίο θα μπορούσε εύκολα να είχε υποβληθεί ως αποδεικτικό στοιχείο και το οποίο θα υποδείκνυε διαλείμματα, δεν προσκομίστηκε. Η FLIXBUS δήλωσε απλώς ότι δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει αυτό το έγγραφο παρά τα αιτήματα που υποβλήθηκαν στις υπηρεσίες της, αιτήματα τα οποία, άλλωστε, δεν δικαιολογεί, παρόλο που η τήρηση φύλλου διαδρομής, ενός εγγράφου παρακολούθησης ταξιδιού, αποτελεί υποχρέωση βάσει του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/2009 της 21ης Οκτωβρίου 2009, το οποίο παρείχε επίσης η FLIXBUS.
Η FLIXBUS υπέβαλε αυτό που φαίνεται να είναι το αρχείο ταχογράφου του ταξιδιού.
Αυτό το έγγραφο δείχνει ότι:
- από τις 12:26 έως τις 12:34 ο οδηγός ήταν σε διάλειμμα
- στις 12:43 το λεωφορείο έφυγε από την περιοχή εξυπηρέτησης του αυτοκινητόδρομου.
Ενώ μπορεί να συναχθεί ότι η συνολική στάση διήρκεσε σχεδόν 16 λεπτά, όπως υποδεικνύει ο μεταφορέας, αυτή η στάση περιλαμβάνει την αλλαγή οδηγού (μεταξύ 12:26 και 12:34, δηλαδή 8 λεπτά), ακολουθούμενη από διάλειμμα επιβατών 9 λεπτών (μεταξύ 12:34 και 12:43), όπως ισχυρίζεται η κα [O], δεν επιτρέπει στην FLIXBUS να αποδείξει ότι η διάλειμμα ανακοινώθηκε από τον πρώτο οδηγό κατά τη στιγμή της στάσης του ή, όπως υποστηρίζει η κα [O], από τον δεύτερο οδηγό όταν ανέλαβε το λεωφορείο. Επιπλέον, το αρχείο του ταχογράφου δεν αποδεικνύει ότι η ανακοινωθείσα διάρκεια διαλείμματος ήταν 10 λεπτά, όχι 15 λεπτά όπως ισχυρίζεται η FLIXBUS προς υπεράσπισή της.
Ως εκ τούτου, η FLIXBUS δεν έχει προσκομίσει απόδειξη ότι εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, ούτε, κατά συνέπεια, ότι η κα [O] παραβίασε το Άρθρο 9.7 των γενικών όρων και προϋποθέσεων.
Όσον αφορά τα άλλα βήματα που ισχυρίζεται ότι έχει λάβει η FLIXBUS, πρέπει να σημειωθεί ότι η εταιρεία δεν παρέχει ούτε αποδεικτικά στοιχεία για τον αριθμό των επιβατών ούτε ότι το προσωπικό της στο πλοίο ζήτησε από τους επιβάτες να ελέγξουν εάν ο γείτονάς τους ήταν παρών. Από αυτή την άποψη, φαίνεται απίθανο, όπως υποστηρίζει η FLIXBUS, κανείς να μην ανέφερε την απουσία της κας [O]. Μάλιστα, δεν υπάρχουν στοιχεία ή επιχειρήματα ότι ο σκοπός της στάσης ήταν η αποβίβαση επιβατών. Δεδομένου ότι όλοι ήταν παρόντες, η γειτόνισσα της κας [O], αν είχε έναν, θα είχε αναφέρει την απουσία της. Αν δεν είχε έναν, η φερόμενη μέθοδος επαλήθευσης είναι ακατάλληλη και δεν μπορεί να απαλλάξει την FLIXBUS από την ευθύνη της.
Δεδομένου ότι η FLIXBUS δεν έχει προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο για την ανακοίνωση της φερόμενης ώρας διαλείμματος, ούτε για την ακριβή ώρα που δόθηκε αυτή η πληροφορία από το προσωπικό της, ούτε για τη λήψη μέτρων για τη διασφάλιση της παρουσίας των επιβατών της, ούτε για τυχόν υπαιτιότητα του θύματος, η FLIXBUS φαίνεται πλήρως υπεύθυνη για τις βλαβερές συνέπειες της μη εκπλήρωσης της υποχρέωσής της να μεταφέρει την κα [O] στην [Τοποθεσία 5].
Όσον αφορά την ευθύνη για την απώλεια των αποσκευών της κας [O]:
Το εισιτήριο που εκδόθηκε από την FLIXBUS στην κα [O] (επιβεβαίωση κράτησης) περιελάμβανε, εκτός από τη μεταφορά επιβατών, μία χειραποσκευή και μία παραδοτέα αποσκευή.
Η κα [O] έφυγε από την [Τοποθεσία 7] στις 16 Σεπτεμβρίου 2020 και επέστρεψε εκεί γύρω στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, ημερομηνία κατά την οποία υπέβαλε αναφορά κλοπής στο αστυνομικό τμήμα στην [Τοποθεσία 1]. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητείται. Η κα [O] παρέμεινε επομένως για μία εβδομάδα στην [Τοποθεσία 5]. Από τη διάρκεια της παραμονής της προκύπτει σαφώς ότι, όπως υποστηρίζει, είχε μαζί της παραδοτέες αποσκευές (ένα σακίδιο πλάτης) που περιείχαν τουλάχιστον τα απαραίτητα για μια εβδομάδα παραμονής, κάτι που δεν αμφισβητείται.
Είναι εξίσου αδιαμφισβήτητο ότι η κα [Ο] κατέβηκε από το λεωφορείο κατά τη διάρκεια ενός σύντομου διαλείμματος σε χώρο ανάπαυσης και όχι όταν οι επιβάτες επιβιβάζονταν σε μια στάση. Συνεπώς, οι χώροι αποσκευών δεν ήταν ανοιχτοί και η κα [Ο] δεν είχε στην κατοχή της τις παραδοτέες αποσκευές της όταν κατέβηκε από το λεωφορείο.
Η κα [Ο] παρέχει περαιτέρω στοιχεία για πολυάριθμες κλήσεις που έκανε σε διάφορα πρακτορεία της FLIXBUS την ημέρα του συμβάντος, 16 Σεπτεμβρίου 2020 (ιδίως στις 12:51 μ.μ., 1:11 μ.μ., 1:49 μ.μ. και 2:03 μ.μ.). Οι απαντήσεις της FLIXBUS, οι οποίες εξέφρασαν τη λύπη τους που δεν βρήκαν τίποτα, καταδεικνύουν ότι ειδοποίησε την εταιρεία από τις πρώτες κιόλας κλήσεις της ότι το σακίδιό της ήταν ακόμα στο λεωφορείο.
Τα αρχεία του ταχογράφου επιβεβαιώνουν ότι οι οδηγοί, που ειδοποιήθηκαν από το πρακτορείο FLIXBUS, σταμάτησαν στις 1:17 μ.μ., προφανώς για να ελέγξουν αν τα αντικείμενα της κας [O] βρίσκονταν εντός του οχήματος.
Η ίδια αλληλογραφία δείχνει ότι δεν επιστράφηκαν αποσκευές στην κα [O], και πιο συγκεκριμένα, το email με ημερομηνία 1η Δεκεμβρίου 2020 δείχνει ότι κατά την ημερομηνία αυτή, η FLIXBUS δεν αμφισβήτησε την εξαφάνιση των αντικειμένων της κας [O].
Το Άρθρο 15.5 των γενικών όρων που αφορούν τα τιμαλφή και τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό ορίζει ότι αυτά τα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων των μετρητών, των κοσμημάτων, των κλειδιών, των γυαλιών οράσεως (γυαλιών ηλίου και γυαλιών ανάγνωσης), των ηλεκτρονικών συσκευών (συμπεριλαμβανομένων υπολογιστών, tablet, MP3 player, κινητών τηλεφώνων και κινητών τηλεφώνων, μπαταριών, φαρμάκων, σημαντικών εγγράφων και διπλωμάτων) και των εύθραυστων αντικειμένων, πρέπει να μεταφέρονται σε χειραποσκευές και όχι σε άλλες αποσκευές και υπόκεινται στον έλεγχο δέουσας επιμέλειας του επιβάτη (Άρθρο 15.5.1). Το Άρθρο 15.5.2 προσθέτει ότι εάν ένας επιβάτης επιλέξει παρ' όλα αυτά να τοποθετήσει τιμαλφή στις παραδοτέες αποσκευές, δεν θα γίνεται δεκτή καμία αξίωση ευθύνης.
Στην προκειμένη περίπτωση, η κα [Ο] ζητά αποζημίωση για την απώλεια:
- ενός MACBOOK (που δεν καλύπτεται από τη γαλλική καταγγελία)
- μιας φωτογραφικής μηχανής NIKON αξίας 1500 ευρώ
- ενός ημερολογίου
- ενός βιβλίου αξίας 80 ευρώ
- ενός ρολογιού TISSOT αξίας 450 ευρώ
- ενός κολιέ TIFFANIE αξίας 620 ευρώ
- των κλειδιών του διαμερίσματός της (50 ευρώ)
- διαφόρων ρούχων και παπουτσιών (400 ευρώ)
- του σακιδίου πλάτης της (150 ευρώ).
Το MacBook που περιέχει τις προσωπικές της φωτογραφίες και ένα προσχέδιο βίντεο για τηλεοπτικό πρόγραμμα (που δεν αναφέρεται στη γαλλική καταγγελία), τη φωτογραφική μηχανή Nikon αξίας 1.500 ευρώ, το ημερολόγιό της, το ρολόι Tissot αξίας 450 ευρώ, το κολιέ Tiffany αξίας 620 ευρώ και τα κλειδιά του διαμερίσματος (50 ευρώ), που αποτελούν τιμαλφή ή ηλεκτρονικό εξοπλισμό όπως ορίζεται στο Άρθρο 15.5 των γενικών όρων και προϋποθέσεων, θα έπρεπε να είχε μεταφέρει η κα [Ο] στις χειραποσκευές της, τις οποίες ήταν υποχρεωμένη να έχει πάντα μαζί της. Επιπλέον, δεδομένου ότι η κα [O] δεν έχει προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία κλοπής από υπάλληλο της FlixBus, η εταιρεία δεν μπορεί να θεωρηθεί συμβατικά υπεύθυνη για την εξαφάνιση των προαναφερθέντων αντικειμένων.
Ωστόσο, η FlixBus μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τα υπόλοιπα αντικείμενα, τα οποία δεν είναι ούτε πολύτιμα ούτε εύθραυστα.
Κατά συνέπεια, όσον αφορά τις αξιώσεις αποζημίωσης της κας [O],
η κα [O] ζητά συνολικό ποσό 20.879 € ως αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη λόγω της απώλειας των προσωπικών της αντικειμένων.
Κρίθηκε ανωτέρω ότι η FLIXBUS δεν μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνη για τα τιμαλφή και τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό, δηλαδή τον υπολογιστή MACBOOK, τις προσωπικές φωτογραφίες και οποιοδήποτε έργο επεξεργασίας βίντεο που περιείχε, τη φωτογραφική μηχανή NIKON αξίας 1.500 €, το ημερολόγιο, το ρολόι TISSOT αξίας 450 €, το κολιέ TIFFANIE αξίας 620 € και τα κλειδιά του διαμερίσματός της (50 €).
Δεδομένου ότι η αξία του σακιδίου πλάτης, των ρούχων και των παπουτσιών για μία εβδομάδα, καθώς και η αξία αυτών των αντικειμένων, έχουν τεκμηριωθεί σε 400€ και 150€ αντίστοιχα, η FLIXBUS πρέπει να αποζημιώσει την κα [O] με συνολικό ποσό 550€ για την υλική ζημία που υπέστη.
Όσον αφορά το βιβλίο, πρώτον, η δηλωμένη αξία των 80€ δεν δικαιολογείται με κανέναν τρόπο και, δεύτερον, στην καταγγελία που υπέβαλε στην αστυνομία, η κα [O] αναφέρει ότι το βιβλίο δανείστηκε από τη βιβλιοθήκη Jean-Pierre Melville και όχι ότι της ανήκει. Υπό το πρίσμα αυτών των στοιχείων, φαίνεται ότι η κα [O] δεν έχει τεκμηριώσει την φερόμενη ζημία, ούτε κατ' αρχήν ούτε ως προς το ποσό. Συνεπώς, η αξίωση για την απώλεια του βιβλίου θα απορριφθεί.
Η ηθική βλάβη, όπως εξήγησε η κα [O], πηγάζει από την αγωνία του να μείνει μόνη της χωρίς τα υπάρχοντά της σε μια περιοχή εξυπηρέτησης αυτοκινητοδρόμου σε ξένη χώρα, από το να πρέπει να βρει μόνη της τον δρόμο της προς την [Τοποθεσία 5] και από τις πολυάριθμες ανεπιτυχείς προσπάθειες που έκανε να βρει βοήθεια λόγω αυτής της κατάστασης. Ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη αυτή, θα επιδικαστεί το ποσό των 2.500 ευρώ.
Όσον αφορά τις άλλες αξιώσεις και τις παρεπόμενες αξιώσεις,
το άρθρο 696 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ορίζει ότι ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εκτός εάν ο δικαστής, με αιτιολογημένη απόφαση, διατάξει την καταβολή του συνόλου ή μέρους των εξόδων σε άλλο διάδικο.
Σύμφωνα με το άρθρο 700 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο δικαστής διατάζει, με την επιφύλαξη της επιείκειας, τον διάδικο που ευθύνεται για τα δικαστικά έξοδα ή τον ηττηθέντα διάδικο να καταβάλει στον αντίδικο το ποσό που καθορίζει για τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν αλλά δεν περιλήφθηκαν στα δικαστικά έξοδα.
Στην περίπτωση αυτή, η FLIXBUS, ο ηττηθείς διάδικος, θα φέρει τα δικαστικά έξοδα και θα καταβάλει στην κα [O] το ποσό των 2.500 ευρώ για μη ανακτήσιμα έξοδα, και η αξίωσή της για τα εν λόγω έξοδα θα απορριφθεί.
Σύμφωνα με τα άρθρα 514-1 έως 514-6 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε με το διάταγμα 2019-1333 της 11ης Δεκεμβρίου 2019, η προσωρινή εκτέλεση είναι αυτόματη για τις διαδικασίες στις οποίες αναφέρεται η παρούσα υπόθεση και οι οποίες, όπως στην προκειμένη περίπτωση, κινήθηκαν την 1η Ιανουαρίου 2020 ή μετά από αυτήν.
Συσκευή
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ,
Το δικαστήριο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τον νόμο, δημόσια, με κατ' αντιμωλία απόφαση, σε πρώτο βαθμό, που τέθηκε στη γραμματεία κατά την ημέρα της σύσκεψης:
Έχοντας υπόψη το άρθρο 1131-1 του Αστικού Κώδικα,
ΚΗΡΥΚΝΥΕΙ ΤΗΝ FLIXBUS FRANCE SARL υπεύθυνη για τις βλαβερές συνέπειες της μη εκπλήρωσης της υποχρέωσής της να μεταφέρει την κα [O] [K] στην [Τοποθεσία 5].
ΚΗΡΥΚΝΥΕΙ ΤΗ FLIXBUS FRANCE SARL υπεύθυνη για τις βλαβερές συνέπειες της μη εκπλήρωσης της υποχρέωσής της να μεταφέρει τις συνήθεις αποσκευές της κας [O] [K] στην [Τοποθεσία 5].
ΔΙΑΤΑΓΕΙ ΤΗ FLIXBUS FRANCE (SARL) να καταβάλει στην κα [O] [K]:
- το ποσό των 550 ευρώ ως αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη
- το ποσό των 2.050 ευρώ ως αποζημίωση για την ηθική ζημία που υπέστη.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τις αξιώσεις της κας [O] [K] για αποζημίωση σχετικά με την απώλεια τιμαλφών, ηλεκτρονικού εξοπλισμού και του βιβλίου.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ όλες τις αγωγές που άσκησε η κα. [O] [K] βάσει αδικοπραξίας·
ΔΙΑΤΑΓΕΙ ΤΗΝ FLIXBUS FRANCE SARL να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα·
ΔΙΑΤΑΓΕΙ ΤΗ FLIXBUS FRANCE SARL να καταβάλει στην κα. [O] [K] το ποσό των 2.500 ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 700 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή της ως προς αυτό·
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τις υπόλοιπες αγωγές των διαδίκων ως περιττές ή αβάσιμες·
ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ ότι η προσωρινή εκτέλεση είναι αυτόματη.
Συντάχθηκε και εκδικάστηκε στο Παρίσι, στις 24 Οκτωβρίου 2024.
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Salomé BARROIS
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Nathalie VASSORT-REGRENY